بیمههای گروهی طرحی است که براساس آن تعداد زیادی ازمزایای بیمهای استفاده میکنند. رشد و توسعه بیمههای گروهی در جهان، همزمان با انقلاب صنعتی دراروپا آغاز شد و باتوجه به وامهای رفاهی کارفرمایان و به منظور تأمین کارکنان خود و افراد تحت تکفلآنها از ارائه این گونه پوششها توسط شرکتهای بیمه استقبال گردید.
بیمههای گروهیدارای نرخ پایینترند و در ضمن اصول و شیوه بیمهگری آنها هم سهلتر و سادهتر است. این گونهقراردادها توسط کارفرمایان با بیمهگران منعقد میشود و مدت آن معمولا یکساله است. نحوه تعیینسرمایه بیمهای معمولا به صورت چند برابر حقوق ماهانه، یعنی ۳۰، ۶۰ یا ۱۲۰ برابر آن است.
خطراتی که بیمهگر تعهدی در جبران خسارت آن ندارد:
بیمه عمر هم مانند سایر رشتههای بیمه دارای استثنائاتی است که شامل خطرات زیر میشود، مگراین که بین بیمهگر و بیمهگذار توافق دیگری شده باشد.
خودکشی و یا سعی در خودکشی توسط بیمه شده در طول دو سال اول بیمهنامه. دربعضی ازکشورها شرایط بیمهنامه این مدت را یکسال و بعضی ۳ سال ذکر کردهاند.
خطر جنگ، شورش، آشوب، بلوا.
فوت ناشی از مشارکت در مسابقات سرعت، پروازهای اکتشافی و اکروباتی.
در این گونه موارد، بیمهگر تعهدی در جبران خسارت ندارد و صرفاً به پرداخت ذخیره ریاضی درمورد بیمهنامههایی که دارای ذخیره ریاضی است اکتفا میکند.